خدا کیست:

خدازیباترین واژه است هم درافلاک وهم درزمین. تنها کلمه ای که می توان از آن هزاران نام ومفهوم زیبا رااستخراج نمود خدا خالق تمام کائنات است کسی که به راستی زبان قاصر است ازستودنش.

خدا همانی است که وسعت پهناور این پهنه خاکی وعظمت هفت آسمان هم باتمام زیبائی های خیره کننده شان در برابر بزرگی اش هیچند.

خداهمان است که شکوه وجلالش فراتر از فراتر هاست فراتر از آن چه دراندیشه کوچک ما بگنجد.

خداهمانی ست که جهان خلاصه ای است ازدانایی توانایی اش وذره ذره عالم وامدار معرفت وعطوفت اوست.

خداوند بالاترین تقدسی ست که عرشیان ازنور وجودش فیض می برند وزمینیان از سخاوت وبخشندگی بی حدوحصرش بهره مند می شوند.

خداهمان ست که باتمام عشق آفرید برترین الگوهای هستی راهمچون محمد علی زهرا حسین وامثال آن هارا که اگر به راستی سرمشق زندگیمان قرار دهیم سعادت دنیوی واخروی نصیبمان خواهد شد الگوهای والایی که سرچشمه می گیرند از ذات اقدس ترین نمونه عالم.

وآفرید بهترین ها راهمانندمادر برترین تقدس الهی پدر محکم ترین تکیه گاه ومعلم مظهر عشق ایمان ایثار ورسالت را.

خداوند همان مشعل فروزانی ست که اگر معیار وسرلوحه زندگیمان قرارش دهیم تاریک ترین لحظات مبدل به می شود به روشن ترین لحظات .

به راستی خداکیست؟

بیاییم درست بیاندیشیم وبدانیم که خدا تنها ترین تنهای عالم خاکی ست که از ازل بوده وتا ابد باقی ست کسی که تمام خوبیها خلاصه می شود دروجود بابرکتش که هر چه بگوییم باز هم نمی توان به اندازه سر سوزنی از بزرگی بی مثالش را شرح دهیم به راستی که خدا تنها دلیل قاطع وتنها برهانی ست که برای پرستشش هیچ دلیلی لازم نیست زیرا تک تک موجودات آفرینش با زبان بی زبانی اورامی ستایند چه رسد به انسانی که به گفته قرآن کریم جانشین خدادر زمین واشرف مخلوقات است وبه یادبسپاریم آن سوی دلتنگی ها همیشه خدایی ست که داشتنش جبران تمام نداشتن هاست.

من خدارادارم:

کوله بارم بردوش

سفری می باید

سفری بی همراه

گم شدن تاته تنهایی محض

سازم با من گفت:

هرکجا لرزیدی

ازسفرترسیدی

توبگو ازته دل

من خدارادارم .